آيا کسي که دوست دختر دارد مي‌‌تواند نماز بخواند آيا نمازش باطل نمي‌‌شود؟

اگر طول دوره پريود بين 6 تا 8 روز باشد، اما در ماه رمضان طول دوره به 10 روز يا بيشتر برسد، وضعيت روزه گرفتن به چه نحو است؟

من دختري دانشجو هستم و پدرم را از دست داده ام و با مادرم 2 نفري زندگي مي‌‌کنيم. شکر خدا يک حقوق مستمري بگيري داريم که محتاج کسي نباشيم. البته گاهي اوقات خواهر و برادرم که ازدواج کرده اند به بهانه هاي مختلف نظير عيدي، هديه و... به ما کمک مالي مي‌‌کنند. مادرم واقعا زن صرفه جويي هستند و البته من هم تقريبا در زمينه خرج کردن مراعات حال ايشان را ميکنم. شکر خدا با صرفه جويي‌‌هايي که داشته ايم و کمک اطرافيان مقداري پول پس انداز کرده ايم که مادرم اين پول را به نيت جهيزيه من در بانک به صورت سپرده گذاشته و ماهانه سود آن را من دريافت مي‌‌کنم و خرج روزمره ام از اين پول تامين مي‌‌شود ولي مادرم سعي مي‌‌کند که حقوقش را هرچه بيشتر صرفه جويي کند تا بتواند پول بيشتري براي آينده من و روز مبادا کنار بگذارد. من خواستم بدانم که آيا به پولي که مادرم با صرفه جويي براي من کنار گذاشته و البته به علت گراني وسايل روز به روز از ارزش آن کاسته مي‌‌شود، خمس تعلق مي‌‌گيرد؟

طولانى شدن مجالس اهل بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) تا نيمه هاى شب و تأخير آن حتى در بعضى از موارد تا بعد از نيمه شب اگر موجب خواب ماندن افراد بويژه جوانان و قضا شدن نماز صبح آنها شود، چه حكمى دارد؟

اگر صيغه عقد موقتي بين يک زوج برقرار شده باشد مشروط بر اينکه خانم شرط کرده باشد که در صورت داشتن حق وکالت در بذلِ مدت، اين محرميت را مي‌پذيرم، و آقا هم براي رسيدن به هدف خود، آن شرط را بپذيرد، اما بعد از مدتي که خانم ختم محرميت را اعلام مي‌‌نمايد، آقا به اين دليل که اين شرط در جايي ثبت نشده، آن را انکار کند و بگويد که من اصلا متوجه شرط شما نشده‌‌ام. اکنون تکليف چيست؟ با توجه به اينکه تنها شرطِ خانم، داشتن حق بذلّ مدت بوده، حالا هم ختم محرميت را صراحتا اعلام نموده و خودش بر دروغگويي آقا اطمينان دارد. تکليف خانم چيست؟ آيا اگر آقا بگويد شرط را متوجه نشده‌‌ام،‌ اصلا آن عقد از اول صحيح بوده يا باطل؟ آيا با اعلام ختم محرميت از سوي خانم(با توجه به وکالتي که داشته) محرميت پايان يافته ياخير؟

بعضي از بزرگان مي گويند که در شرايط فعلي، نام بردن اشخاص صدر اسلام در حين لعن کردن به جهت حفظ وحدت بين مسلمين و جلوگيري از فتنه ميان شيعه و سني خوب و مناسب نيست. از طرفي ما مي‌‌دانيم که تبري يکي از فروع دين ماست که تولي را نيز در باطن خود نهفته دارد. لذا خواهشمند است که به سوالات حقير که در ذيل آمده پاسخ دهيد: 1- اسم بردن از خلفا و اشخاص صدر اسلام در حين لعن کردن، به نظر حضرت عالي آيا جايز است يا خير؟ 2- اگر لعن را به صورتي بگوييم که نام اشخاص در آن برده نشود، مانند مواردي که در زير آمده است، آيا جايز است: بر قاتلين حضرت زهرا لعنت، بر منکرين صاحب الزمان لعنت، بر قاتلين أباعبدالله لعنت و ... 3- در صورت جايز نبودن لعن در اين زمان، پس تکليف لعن هاي زيارت عاشورا و قرآن کريم چه مي شود؟ 4- همچنين در هيئات مذهبي شاهد هستيم که عزاداران ، هر کدام مقلد يکي از مراجع بزرگوار هستند که بعضي مي گويند مرجع ما جايز مي داند و برخي مي گويند که مرجع ما جايز نمي داند و لذا ديده شده است که در همين مورد، در ميان عزادران، بحث و گفتگو و گاهي تنش رخ مي دهد، نظر حضرت عالي و توصيه شما در اين گونه موارد چيست؟ آيا با وجود چنين مشکلاتي ، لعن را جايز مي دانيد يا خير؟