آيا جهت تمركز بيشتر، نماز خواندن با چشم بسته كراهت دارد؟

جلوتر ايستادن مرد محرم يا نامحرم هنگام نماز نسبت به زن، نماز هر دو را باطل مي‌‌کند؟

اگر در تشهد نماز، به جاي «اللّهم صل علی محمد و آل محمد»، بگوييم «ربّ صل علی محمد و آل محمد»، آیا نماز باطل است؟

علت اينکه در عرصه فقهي و مرجعيت در عصر فعلي، دچار ازدياد و تکثّر فقيه جامع الشرائط و مرجع تقليد بوده و در کل عالم؛ مرجعيت فقهي واحد نداريم چيست؟ آيا تکثر و ازدياد مراجع تقليد و تفاوت نظرات و فتاوا در بعضي از مسائل فقهي، بي نظمي در جامعه فقهي و فقاهت به وجود نمي‌‌آورد؟ اگر مقام مرجعيت فقهي با نظر مراجع تقليد در کل عالم دست يک نفر بود بهتر نبود، چون يک وحدت آراء و فتاوا و نظم در جامعه فقهي تشيع دوازده امامي رخ مي‌‌داد؟

در قراردادهاي معروف به رهن و اجاره، در پاسخ علما و فقها به اين سؤال كه آيا رهن كامل كه در بين برخي رايج است مشروع است یا نه، با توجه به شبهه ربا، در پاسخ؛ حكم به عدم مشروعيت داده مي‌شود و توصيه مي‌نمايند قرض به شرط اجاره منعقد شود؟ با توجه به اين که افراد چون قصد قرض دادن و قرض گرفتن ندارند و صرفا به طور صوري به اين عقد متوسل مي‌شوند، حال در فرضي كه مالك ملك، قصد قرض گرفتن ندارد و مستأجر نيز قصد قرض دادن ندارد و ملك نيز به عنوان رهينه (در عقد رهن) مطرح نيست، بلكه به عنوان قرارداد اجاره يا صلح و مانند آن أحد طرفين مالي را در اختيار ديگري بگذارد و ديگري ملك را در اختيار صاحب مال بگذارد و قصد قرض و رهن در ميان نباشد، بلكه اباحه‌ی تصرف منظور باشد با مدت معين (مالک حق اباحه منفعت ملک را در قبال اباحه تصرف در مال طرف ديگر مثلا: «اباحه‌ی تصرّف منزل فرد الف، در قبال اباحه‌ی تصرف مبلغ 5 ميليون تومان فرد ب»، آيا در چنين قراردادي منع شرعي وجود دارد؟

به استناد قرآن (آيه أولي الامر) و روایات بسيار زياد، ما ائمّه(ع) را از نظر علم و حجّيّت در حدّ رسول خدا(صلوات الله عليهم) مي‏دانيم. يعني سخن‏شان به طور مطلق حجّت است و در بيان احکام دين و عقائد، مُطاع هستند. امّا اين‏جا 2 سؤال وجود دارد: الف: با اين حساب فرق بين نبي و امام چيست؟ ب: با اين حساب معني خاتميّت چيست؟ يعني اگر امام مي‏تواند هر چيزي در دين وضع کند، آيا اين منافي خاتميّت نخواهد بود؟