جوانان ما باید در مقابل فرهنگ منحط غرب، فرهنگ قوی دینی را یاد بگیرند

ابتدا تشکر می‌کنم از اینکه زحمت کشیدید و تشریف آوردید و این توفیق برای ما حاصل شد که از نزدیک شما را زیارت کنیم. از مطالبی هم که فرمودید بسیار استفاده کردم. واقع مسئله این است که در مورد آموزش و پرورش، رئوس اساسی و مسائل بسیار مهم را رهبری شهید بیان کرده‌اند. من فکر می‌کنم نکته‌ای نباشد که به آن توجه نکرده باشند و در درجه اول توصیه می‌کنم که به صورت جدی فرمایشات ایشان را محور قرار بدهید.

ما شخصیتی را از دست دادیم که در جامعیت کم‌نظیر بود، خصوصاً با آن تجربه طولانی که در هدایت این کشور و مردم داشت. شخصیتی که در مقابل سند ۲۰۳۰ محکم ایستاد، ایشان بود. به تبع ایشان ما هم یاد گرفتیم. خود من آن زمان وارد صحنه شدم و در یکی از صحبت‌ها گفتم متن این سند ۲۰۳۰ در انگلیس نوشته شده و پیداست که این متن را برای از بین بردن این کشورهای اسلامی تهیه کرده‌اند.

اولین نکته این است متاسفانه نظام آموزش و پرورش با یک نگاه منصفانه و عمیق، از قبل انقلاب تاکنون یک نظامی که موجب جذابیت علم برای جوانان گردد، نبوده است. واقعاً استعدادها در پرتو آن برنامه‌ها هدر می‌رفت! تک و توکی از این استعدادها بروز می‌کرد و بالا می‌آمد. یعنی یک برنامه‌ای ریخته بودند بر اینکه استعدادهای ملت ایران رشد نکند، اصلاً به علم علاقه‌ای نشان ندهند، بین مردم و علم فاصله باشد.

مثلاً همه همّ و غمّ دانش‌آموزان دبستانی و دبیرستان این بود که نمره خوب بیاورد. نمره خوب هم که بدست آورد، کلاً با علم بیگانه‌ی بیگانه می‌شد! در درجه اول باید این برنامه ها عوض بشود. بیشترین تلاش را هم در مورد معلم‌های کلاس اول ابتدایی بگذارید. باید برنامه شما در آن سه چهار سال ابتدایی جامع باشد. اگرعمده سرمایه‌گذاری‌ها شما در جذب به علم، عاشق علم شدن، و حتی مسائل تربیتی؛ در آن چهار پنج سال اول باشد، بعد از آن خواه ناخواه این مسیر دنبال خواهد شد.

در حالی که اگر در این چهار پنج سال اول اینطور نباشد، اگر معلم، کلاس را تفریح بداند، دانش آموز او هم آن‌ را تفریح خواهد دانست!. لذا تقاضای من این است که اولاً در درجه اول خود آموزش و پرورش باید اقدام کند. با علمای حوزه جلساتی گذاشته بشود. بررسی کنید چرا در حوزه، طلبه سال اول با عشق به طلبگی می‌آید و پای سخت‌ترین بحث‌ها می‌نشیند تا بالا بیاید ولی در آموزش و پرورش این‌طور نیست؟ مشکل کار کجاست؟ به ‌راحتی هم قابل حل است.

نکته دوم راجع به مسائل تربیتی است. باید تبریک گفت به این بشارت‌هایی که دادید. اگر با مشکلاتی در این چند سال اخیر مواجه هستیم برای این است که در آموزش و پرورش روی مسائل اصلی تربیتی کار نکردیم. روی مسئله احترام به خانواده خصوصاً پدر و مادر کار نشده، حتی نسبت به تکریم استاد!

خاطره‌ای را از زمان مرجعیت پدرمان عرض کنم یک روزی پیرمردی وارد دفتر شد. با دیدن او پدر ما تمام‌قد برخاست. همه ما تعجب کردیم که این پیرمرد با ریش تراشیده کیست؟ از آقا سؤال کردیم کیست؟ فرمودند ایشان معلم انشای کلاس اول من بوده! و اگر انشای من خوب است بخاطر ایشان است، تا کلاس پنجم همه انشاهای ما با ایشان بود. نمونه این تکریم‌ها را باید به دانش‌آموزان گفت.

از سریال‌های تلویزیون هم غافل نباشید! هم باید خود آموزش و پرورش سریال‌سازی کند و هم یک گروهی در آموزش و پرورش مراقب سریال‌های تلویزیونی باشد که مبادا فیلمی اهداف آموزش و پرورش را از بین ببرد. باید با اینگونه فیلم‌ها مقابله کنید.

در هر صورت مسائل تربیتی در آموزش و پرورش خیلی از بین رفته. علم که تقریباً وجودی ندارد، الا یک ظاهر و یک کاریکاتوری از علم، تربیت هم که هیچ‌ وجود ندارد. در حالی که ما هم فرهنگ دینی قوی داریم و هم فرهنگ ایرانی قوی. جوانان ما باید این فرهنگ قوی را در مقابل فرهنگ منحط غرب یاد بگیرند که مدتهاست با هجوم خود همه این حدود و ثغورها را از بین برده.  لذا در مسائل تربیتی خیلی کار بشود.

در مسئله حجاب هم همینطور که فرمودید تنها راه همین است که از جهت معرفتی کار کنیم حتی در میان خانواده‌ها، من یک وقتی به هنگام سفر در یکی از این مجتمع‌های بین راه، به یک خانم فروشنده که وضع حجابش خیلی بد بود. گفتم اجازه می‌دهید یک سؤال از شما کنم؟ گفت بفرما. گفتم اگر خدا از شما یک چیزی بخواهد، چه‌کار می‌کنید؟ گفت با همه وجود انجام می‌دهم. گفتم خدا از توحجاب را خواسته است. گفت نه، این حجاب را شما آخوندها درآوردید! گفتم آیه ۵۹ سوره احزاب را در قرآن ببین. «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَى أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ».

در موضوع حجاب بیشترین کار را در بیست سال گذشته در حوزه ما انجام داده‌ایم. مجموعه مرکز فقهی پژوهش‌های خوبی کرده، از دوران آن رئیس‌جمهوری که مشاورش گفت این چادر مشکی از غرب آمده و من جوابش را دادم و بعد هم در جزوه‌ای به نام «حجاب و نظام اسلامی» شبهه چرایی لزوم دخالت دولت در موضوع حجاب را و اینکه آیا حجاب یک موضوع شخصی است یا اجتماعی؟ منتشر کردیم و در یک کتاب هم آیات حجاب را مفصل بررسی نموده و به فارسی و عربی منتشر ساختیم. تنها راه همین است واقعاً برای حجاب باید جلسات زیادی گذاشت و صحبت کرد، تا این دختر با تمام وجود حجاب را بپذیرد! به‌طوری که اگر از پدر و مادرش هم جدا شود و به آن طرف دنیا برود حاضر نباشد چادر را از سرش بردارد.

منتهی نکته‌ای که الان وجود دارد اینست که دشمن در حال تلاش است که در جامعه ما به بهانه آزادی زن، عفت و حجاب را از بین ببرد. یعنی ما طلبه‌ها، ما روحانیون، نخبگان، باید همه جوانب قضیه را در نظر بگیریم. طراحی‌های دشمن را بیاییم و به جوان‌ها هشدار دهیم و بگوییم اینکه به یک زنی این همه پول می‌دهند و کانال‌های زیادی در اختیارش گذاشته اند، به جهت دلسوزی برای تو نیست! اینها از نادیده گرفتن حجاب شروع کرده و سراغ نماز و روزه و دیگر احکام الهی و بی‌توجهی به حلال و حرام‌های شرعی خواهند رفت.

عرض من این است که باید آموزش و پرورش در مورد حجاب، کار علمی و کار تبیینی و معرفتی کند، من به عنوان یک طلبه آماده‌ام هر شبهه و سؤالی در مورد حجاب باشد، پاسخ بدهم.

حتی یک وقتی شنیدم که آقای پزشکیان در یک جلسه‌ای فرموده اند که حجاب را شما روحانیت باید درست کنید، سلام من را به ایشان برسانید و بگوئید ما کارمان را کرده و به چاپ هم رسانده‌ایم.

بعد از فوت پدرمان در سال 1386 کتابچه‌ای به نام پرسمان حجاب در ۲۰۰ هزار نسخه منتشر کردیم، در دبیرستانهای دخترانه، وزارت‌خانه‌ها، بیمارستان‌ها، کانونهای فرهنگی به مسابقه گذاشتیم. بالاخره باید کار کرد و اگر کار کنیم به نتیجه می‌رسد.

اما آنچه من از آن رنج می‌برم این است که در آموزش و پرورش از مبانی انقلاب خبری نیست. غیر از جشن22 بهمن ما چقدر توانسته‌ایم به مقتضای سن دانش‌آموزان در رده‌های مختلف، انقلاب و مبانی آن را به آنها تفهیم کنیم؟

امروز چرا باید با این سخن مواجه باشیم که پدران ما آمدند به این انقلاب و قانون اساسی رای دادند حرفی که خود امام هم فرمود، اکنون ما باید نظر خود را بدهیم؟ جدا از القاءات دشمن یک علت طرح این حرفها این است که نتوانسته‌ایم آنها را با خدمات این انقلاب آشنا کنیم. باید خدماتی که در طول انقلاب از ۵۰ سال گذشته انجام گرفته و بعد هم ایثارگریها و حماسه آفرینی‌های جوانان در دوران دفاع مقدس برای جوانان تبیین شود و به آنها تفهیم شود که همه این تلاشها برای حفظ تو و نسل امروز و فردای ایران بوده، برای این بوده کسی به تو زور نگوید و بتوانی رشد کنی.

من این گلایه را به خود حوزه‌ها هم دارم؛ در خود حوزه‌ها هم راجع به مبانی انقلاب کار نمی‌شود و الان در فضای مجازی نقشه دشمن را در برنامه‌هایی که درست نقطه مقابل نظریات امام درست کرده‌اند می‌بینیم که در تلاشند آرام‌آرام در نظریات امام خدشه وارد کنند.

برای دانش آموزان دبستانی، متوسطه اول، دبیرستانی تفهیم انقلاب لازم است. تاکید می‌کنم تفهیم انقلاب  نه گزارشی از حوادث انقلاب. بین این دو خیلی فرق است. بگوییم انقلاب اسلامی از جهت عقلی این دلیل را دارد، از جهت قرآنی این آیات را، از جهت روایی، سیره معصومین و آثار این موارد را دارد. متاسفانه نیامدیم انقلاب را درست بیان کنیم لذا به اینجا می‌رسد که برخی جوانان در مواجهه با مشکلات و گرانی‌ها می‌گویند من انقلاب را نمی‌خواهم.

هرچند با این حوادث جنگ رمضان، هم ارزش رهبری و هم ارزش انقلاب، امام، شهدا و رزمندگان در بین عموم مردم هزاران برابر شد، ولی نباید به این قانع باشیم. ما چکار کرده‌ایم؟ باید کاری کنیم که یک جوانِ ۲۰ ساله نسبت به انقلاب، کاملاً ادله‌اش را بداند! به چه دلیل این انقلاب شد؟ اگر نمی‌شد چه می‌شد؟ از آن‌طرف دشمن هم کار می‌کند که شما از جهت اقتصادی این‌طور شدید، از جهت دنیا این‌طور شدید!

لذا عقیده‌ من این است که باید در مسئله تثبیت، تقویت، تأیید انقلاب یا هر تعبیری که می‌فرمایید، کار جدی بشود.

نکته پایانی عرایضم تشکر از دولت است. من به سهم خودم از دولت محترم، از رئیس‌جمهور و تک‌تک وزرا تشکر می‌کنم. هرچه نگاه می‌کنم، کار و فعالیت و فکر و استقامت است! یعنی انسان حس می‌کند که دارد با اندیشه کار می‌شود، آن هم در این شرایط سخت جنگی. در زمان دفاع مقدس این‌طور نبود که صادرات نفت این‌چنین قطع بشود. امروز دشوارترین شرایط است و شاید خدای ناکرده از این دشوارتر هم بشود، اما دولت همچنان محکم، با اقتدار و با اعتقاد، پای کار ایستاده است.

ان‌شاءالله خدا همه‌تان را کمک کند و در این میدان با قوتِ بیشتر بایستید و بتوانید انقلاب را حفظ نموده و به پیش ببرید و توطئه‌های دشمن را یکی پس از دیگری خنثی کنید.

امیدوارم بر مبنای سند جامعی که برای آموزش و پرورش تنظیم شده تحولی در کتب درسی ایجاد بشود، معروف است اکثر دانش‌آموزان از کتاب‌های دینی منزجر و از درس دینی یک جوری فرار می‌کردند! چرا باید این‌طور باشد؟ ما چه کردیم که درس دینی اینطور شده؟ دانش‌آموز باید تمام علاقه‌اش به این کتاب باشد و در درس دینی با یک نشاط حضور پیدا کند.