اينجانب -با توجه به تناقضاتي كه در قرآن و حتي در احاديث وجود دار د- شك دارم که قرآن از طرف خدا باشد. مثلا 1- ترويج برده داري توسط قرآن 2- نبودن آيه يا آياتي كه در مورد كروي بودن زمين صحبت كرده باشد يا اشاره نموده باشد 3- نابرابري بين زن و مرد و حتي زن آزاده و برده كه با عدالت باري تعالي منافات دارد. سؤالات زياد ديگري نيز هست كه اگر مرحمت فرموده به اين 3 سوال اين حقير پاسخ دهيد و اجازه دهيد اينجانب آنها را نيز مطرح نمايم، تا بلكه به حقيقت پي ببرم و از اين سر در گمي نجات پيدا كنم.

جواني 22 ساله هستم و چند سالي است كه به بيماري وسواس دچار شده‌‌ام. وسواس من موروثي است وپدرم هم قبلا وسواسي بوده و در اعضاي خانواديمان نيز گهگاهي حالتهاي وسواسي ديده مي شود. وسواس من طوري است که سوال هاي زيادي در مورد طهارت و نجاست برايم ايجاد مي شود و اين خيلي اذيتم مي کند. زندگي من مختل شده و حتي کارهاي عادي روزمره را هم نمي توانم انجام دهم. چندين جلسه پيش روانشناس رفته‌‌ام اما نتيجه نگرفته‌‌ام. کلي قرص و دارو زير نظر روانپزشک مصرف کرده ام اما باز هم نتيجه‌‌اي نداده است. کتاب‌‌هاي زيادي در مورد وسواس مطالعه کرده ام، از جمله كتاب «راهكار هاي عملي درمان وسواس»(آية الله مظاهري)، واقعا سر در گم هستم، نمي دانم بايد چكار كنم. همه مي گويند كه بايد بي اعتنايي كني ولي نمي توانم. خيلي مي ترسم که اگر بي اعتنايي كنم گناهي مرتكب شده باشم و بايد در آن دنيا جواب پس دهم . لطفا مرا راهنمايي كنيد.

1- تعريف لباس شهرت چيست؟ 2- چه مواردي از حکم لباس شهرت استثنا مي‌‌شود؟ آيا لباس عفاف همانند پوشيه يا چادر و يا لباس روحانيت و يا صنوف و... از حکم لباس شهرت خارج است يا به واسطه تشخيص موضوع از حکم خارج مي‌‌شود؟ 3- (اگر به واسطه تشخيص موضوع خارج مي‌شود) تشخيص اين موضوع با مرجع است يا مقلد؟ و آيا مرجع مرحوم در اين مورد تشخيص موضوع، فتوا دارند؟ که در اين‌صورت درخواست راهنمايي دارم.

با توجه به آيه 11 سوره يس: «إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَن بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ»؛ 1- آيا اين آيه انذار را فقط محدود به کسي که اهل يادآوري و ترس از خدا در پنهان و خلوت باشد، مي‌‌کند؟ 2- در اين صورت، يعني کسي را که اهل اين دو مورد نباشد، نبايد انذار کرد؟ 3- منظور از يادآوري چيست؟ چه چيزي را بايد ياد آورد؟

اگر شخص روزه داري در ماه مبارک رمضان بيدار شود و ببيند که محتلم شده، آيا روزه‌ی او باطل است؟ و آیا چنین شخصی باید فورا غسل کند يا مي‌تواند بعد از نماز مغرب يا افطار، غسل کند؟

چند روز پيش همراه دوستم به توالت عمومي مسجدي رفتيم و از شيشه در توالت ديدم، دوستم بواسطه ادرار کردن سرپايي، توالت را نجس کرد و خارج شد. آيا بر من واجب است توالت را آبکشي نمايم؟ و اگر ننمايم برايم گناهي نوشته ميشود يا خير؟ چون به قاطعيت تمام در نجس شدن بدن و دست يا لباس نمازگزاراني که وارد توالت نجس ميشوند واز ان استفاده ميکنند، نقش ايفا ميکنم!! آيا براي دوستم گناه نوشته ميشود؟ چون او توالت را نجس کرده و باعث نجسي بدن ديگران هم شده است. اگر بدانم يک خوردني نجس هست، و آن را به کسي ميدهم، آيا بايد به آن فرد نجس بودنش را ياد آور شوم واگر لباس، مهر يا سجاده کسي که خودش نميداند، نجس شده، بر من واجب است به او بگويم؟